Wnętrza
Pałac Ostaszewskich został zbudowany w 1895
roku. Budynek o charakterze pałacowym stanowi wartościowy relikt architektury
końca XIX. Pod względem architektonicznym i artystycznym - we wnętrzach
bogate polichromie plafonów oraz detal architektoniczny i wyposażenie.
Pałacyk stanowi jeszcze jeden cenny przykład twórczości znanego architekta Józefa
Pokutyńskiego. Wpisany jako dobro kultury do rejestru zabytków. Murowanym
tynkowany, zbudowany na piwnicach sklepionych odcinkowo, piętrowy. Złożony
narożnie na rzucie nieregularnym, ze skrzydłem od ul. Retoryka. Wejście w
skrajnie lewej osi. Układ pomieszczeń dwutraktowy z korytarzem. Fasada od
strony ul. Piłsudskiego czteroosiowa, od ul. Retoryka - sześcioosiowa, połączona
półkoliście wygiętym narożnikiem. Parter budynku na wysokim cokole, pokryty
pasem neorustyki, zryzalitowany w partii narożnika. Wejście w sfazowanej
opasce, zamknięty półkoliście, ujęte po bokach w boniowane pilastry. Okna
przyziemia w prostokątnych obramieniach z motywem kluczy. Parter zamknięty
profilowanym gzymsem kordonowym, oraz skromnym gzymsem na wysokości ław
okiennych piętra. Kondygnacja piętrowa rozczłonkowana pilastrami jońskimi, w
osi narożnej parę kamiennych półkolumn jońskich. Otwory okienne piętra w
profilowanych obramieniach uszatych, w nadprożach motyw kluczy i stylizowanych
tryglifów, zwieńczone odcinkowymi naczółkami. W osi narożnej balkon wsparty
na kamiennych konsolach z balustradą tralkową. Całość zamknięta
belkowaniem, z gzymsem ożywionym motywem kostek. Ponad gzymsem koronującym
attyka balustradowa, złożona z tralek rozdzielonych na osiach artykulacji
marmurowej słupkami. W wejściu brama dwuskrzydłowa z nadświetlem z motywem
profilowanych płycin.